Beskid Mały (513.47) – pasmo górskie w Polsce, stanowiące część Beskidów Zachodnich, mające charakter wyspy górskiej o długości ok. 35 km i szerokości ok. 10-15 km.
- Granice regionu
Według regionalizacji Polski opracowanej przez Jerzego Kondrackiego Beskid Mały sąsiaduje[1]:
Przełom rzeki Soły (utworzony przez erozję wsteczną prawobrzeżnego dopływu Wisły, który wypływał niegdyś w okolicy Porąbki), dzieli Beskid Mały na część zachodnią (Pasmo Czupla i Magurki) i wschodnią (tzw. Beskid Andrychowski).
- Szczyty
edytuj Geologia i rzeźba terenu
Beskid Mały zbudowany jest z płaszczowin: podśląskiej i śląskiej. Płaszczowina podśląska występuje na północy Beskidu (ciągnie się od Kóz w rejony Andrychowa) i w Kotlinie Żywieckiej. Z Płaszczowny śląskiej zbudowany jest sam trzon Beskidu Małego.
Ewenementem geologicznym są tzw.: Skałki Andrychowskie – są to najstarsze skały w tym rejonie. Beskid Mały zbudowany jest w 95% z piaskowców godulskich. Geologicznie jest jednorodny z Beskidem Śląskim. W Beskidzie Małym znajduje się ok. 20 jaskiń.
Beskid Mały ma urozmaicona rzeźbę terenu, główny grzbiet i jego odnogi głęboko wcinają się w doliny rzeczne, zbocza są strome (czasem przekraczają nachylenie 30 stopni), deniwelacje przekraczają 500 m. Występują małe jaskinie, schrony, baszty i ostańce skalne.
Klimat właściwy strefie górskiej, o dużej ilości opadów (od 800 do 1200mm), powodujących często lokalne powodzie. Występują częste zmiany pogody i wieją silne wiatry (od południa).
Obszary leśne to obszary typu dolnoreglowego (z nielicznymi wyjątkami, np. górnoreglowy rejon Łamanej Skały). Przeważają zespoły świerkowo-bukowo-jodłowe. Dawniej przeważały lasy bukowe – zniszczone na skutek wypalań. Świat zwierząt Beskidu Małego jest stosunkowo skromny, związane jest to z niewielką powierzchnią przy dużym stopniu penetracji jego terenów przez ludzi. Charakterystyczną cechą jest brak dużych drapieżników stale zamieszkujących ten rejon (do niezwykle rzadkich przypadków należy pojawienie się niedźwiedzia brunatnego z okolic Babiej Góry). Żyją tu duże ilości zwierzyny płowej, dzików i innych ssaków. Do rejonów o najbogatszej faunie należą rezerwaty: Madohora, Szeroka oraz Zasolnica.
edytuj Ochrona przyrody
Na terenie Beskidu Małego znajduje się Park Krajobrazowy Beskidu Małego oraz trzy rezerwaty przyrody: Madohora, Szeroka i Zasolnica. Zagrożeniem dla regionu zą zanieczyszczone masy powietrza przynoszone przez zachodnie wiatry z uprzemysłowiuonego Górnego Sląska[1].
edytuj Zagospodarowanie regionu
Doliny są zajęte pod uprawę roli i dość silnie zurbanizowane. Do większych miejscowości regionu należą: Wadowice, Andrychów, Bielsko-Biała, Kęty, Kozy, Międzybrodzie Bialskie, Porąbka, Wilkowice. W rejonie przełomu Soły wybudowano trzy zapory wodne: w Czańcu, Tresnej i Porąbce, tworzące tzw. Kaskadę Soły. Grzbiety górskie jednak przeważnie porasta las i są na nich liczne łąki, dawniej użytkowane pastersko. Ogólnie Beskid Mały, mimo dość dużego zaludnienia zalicza się do regionów w niedużym stopniu zmienionych w wyniku działalności człowieka[1].
Zagospodarowanie turystyczne regionu jest dość słabe, jednakże przez mieszkańców pobliskich miast jest często wykorzystywany na weekendowy wypoczynek[1]. Duża liczba szlaków turystycznych.
edytuj Schroniska turystyczne
edytuj Piesze szlaki turystyczne
Mały Szlak Beskidzki: Bielsko-Biała Straconka – Gaiki – Groniczki – Przełęcz U Panienki – Hrobacza Łąka – Międzybrodzie Bialskie – Żar – Kiczera – Przełęcz Przysłop Cisowy – Przełęcz Kocierska – Potrójna – Łamana Skała – Leskowiec – Groń Jana Pawła II – Krzeszów – Żmijowa – Zembrzyce
Bielsko-Biała Straconka – Przełęcz Łysa – Magurka Wilkowicka – Międzybrodzie Bialskie
Bielsko-Biała Straconka – Magurka Wilkowicka – Wilkowice dw. PKP
Bielsko-Biała Straconka – Przełęcz Przegibek
Bielsko-Biała Mikuszowice – Przełęcz Łysa – Magurka Wilkowicka – Schronisko "Rogacz" – Bielsko-Biała Mikuszowice st. PKP
Bielsko-Biała Mikuszowice "Stalownik" – Przełęcz Łysa
Bielsko-Biała Lipnik Górny – Gaiki – Przełęcz Przegibek – Magurka Wilkowicka – Czupel – Czernichów - Tresna - Kościelec - Przełęcz Przysłop Cisowy
Międzybrodzie Bialskie – skrzyżowanie ze szlakiem
pod Czuplem – Łodygowice
Tresna – Solisko – dojście do szlaku
jw.
Bielsko-Biała Lipnik Górny – Przełęcz U Panienki
Kozy dw. PKP – Przełęcz U Panienki – Hrobacza Łąka – Żarnówka
Kozy dw. PKP – Żarnówka
Gaiki (węzeł szlaków) – Porąbka – Przełęcz Bujkowska - Przełęcz Targanicka – Przełęcz Kocierska – Kocierz Rychwałdzki – Kucówki – Gibasy – Smrekowica – Krzeszów – Żurawnica – Lipska Góra – Sucha Beskidzka dw. PKP
Przełęcz Bukowska – Porębski Groń – Złota Górka – Targanice – Jawornica – Potrójna – Łamana Skała – Rzyki-Praciaki
Rzyki-Praciaki - Czarny Groń – Potrójna
Rzyki-Jagódki - Schronisko PTTK Leskowiec
Świnna Poręba - Magurka Ponikiewska - Schronisko PTTK Leskowiec - Przełęcz Pod Gancarzem - Gancarz - Narożnik - Wapienica - Przełęcz Biadasowska - Czuby - Andrychów
Inwałd st. kol. - Przełęcz Biadasowska - Zagórnik - Rzyki
Inwałd - Kokocznik - Bliźniaki - Przełęcz Czesława Panczakiewicza - Łysa Góra - Iłowiec - Gorzeń Górny
Wadowice - Przełęcz Czesława Panczakiewicza – Ponikiew - Schronisko PTTK Leskowiec - Makowa Góra - Tarnawa Górna
Śleszowice - dojście do
jw.
Krzeszów - Gronik - Targoszów - Schronisko PTTK Leskowiec - Magurka Ponikiewska - Główniak - Skalnica - Gorzeń Górny-Czartak (przyst. aut.)
rozdroże pod Łamaną Skałą - Młada Hora - Przełęcz Przystopek - Przełęcz Przydawki - Ślemień - Gachowizna - Hucisko
Żywiec Oczków - Stary Groń - Kościelec
Przypisy
edytuj Linki zewnętrzne