Bielefeld

	Bielefeld
Herb miasta	Mapa
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Nadrenia Północna-Westfalia
Powierzchnia	257,91 km²
Populacja (31 grudnia 2010); - liczba ludności; - gęstość	; 323 270; 1 253 osób/km²
Położenie	52°01" N; 08°31" E
Tablice rejestracyjne	BI
	Strona internetowa miasta

Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Bielefeld

Bielefeld – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w północno-wschodniej części kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia, w rejencji Detmold. To największe miasto w rejonie Ostwestfalen-Lippe, centrum kulturalne i gospodarcze. Położone w Lesie Teutoburskim, na wysokości 118 m n.p.m. Ośrodek przemysłowy (gł. włókienniczy, odzieżowy, spożywczy - zakłady koncentratów Dr. Oetkera, produkcja motocykli i obrabiarek. Centrum handlowe, kulturalne i naukowe (uniwersytet).

edytuj Podział administracyjny

Podział miasta

Bielefeld podzielone jest na dziesięć dzielnic. Każda z nich zarządzana jest przez złożoną z 19 wybieranych przez mieszkańców członków radę dzielnicową (Bezirksvertretung).

edytuj Historia

Bielefeld otrzymało prawa miejskie w 1214 roku. Miasto pierwotnie należało do hrabstwa Ravensberg, od 1346 roku do ksiąstwa Jülich-Berg, wraz z którym w 1647 roku znalazło się pod panowaniem Brandenburgii. Od XVI wieku zaczął się w Bielefeld rozwijać przemysł tekstylny. W 1930 roku liczba mieszkańców przekroczyła 100 000. W czasie II wojny światowej miasto zostało znacznie zniszczone wskutek bombardowań.

edytuj Demografia

Osobny artykuł: Ludność Bielefeld.

edytuj Polityka komunalna

Nadburmistrz: Pit Clausen (SPD)
Rada miejska (po wyborach w dniu 30.08.2009):
- CDU: 22 radnych
- SPD: 20 radnych
- Zieloni: 11 radnych
- FDP: 4 radnych
- PDS: 4 radnych
- Inne partie i inicjatywy łącznie: 9 radnych

Widok z zamku

edytuj Komunikacja

Głównym operatorem komunikacji miejskiej jest firma moBiel GmbH, córka komunalnego przedsiębiorstwa Stadtwerke Bielefeld GmbH.

Komunikacja opiera się na zbliżonej do siedmioramiennej gwiazdy sieci komunikacji szynowej oraz uzupełniającej ją sieci autobusowej. Komunikacja szynowa o prześwicie toru 1000 mm i napięciu zasilania 750 V nosi cechy tramwaju, metra i kolei podmiejskiej. W centrum miasta pojazdy poruszają się w tunelach, w większym oddaleniu od centrum podobnie do klasycznego tramwaju – tory są ułożone w ulicach, natomiast na przedmieściach torowiska są wydzielone a przejazdy wyposażone w sygnalizację zbliżoną do kolejowej. Istnieją cztery stałe podstawowe linie tramwajowe i trzy zjazdowe. W ruchu liniowym używane są wagony typów: Duewag M8C (wąskotorowa odmiana Düwag N8C), Siemens M8C oraz doczepy bierne MB4 włączane pomiędzy wagony M8C.

Z północy na południe miasta przebiega droga ekspresowa Ostwestfalendamm, która leży w ciągu drogi krajowej B61.

edytuj Zabytki

Zamek Sparrenburg zbudowany w latach 1240–1250 przez grafa Ludwika von Ravensberg. Jest najstarszym symbolem miasta. Zamek wzniesiony został na zboczu Lasu Teutoburskiego (Teutoburger Wald), skąd w dawnych czasach kontrolowano gród Bielefeld i przełęcz Osning. W 1550 przebudowany w celu zwiększenia obronności. Mimo wielokrotnego oblężenia zamek pozostał niezdobyty. W XVIII wieku używany jako więzienie. Z odrestaurowanej obecnie twierdzy rozciąga się wspaniała panorama na miasto i okolicę. Dobrze zachowane podziemne pomieszczenia i korytarze, które przecinają północno-zachodnią i południowo-wschodnią część twierdzy, są udostępnione dla zwiedzających. Każdego roku w imponującej zamkowej scenerii odbywa się średniowieczny festyn Sparrenburgfest. Na miejscu punkty gastronomiczne

Panorama Bielefeld, widok z zamku Sparrenburg

Kościół NMP na Nowym Mieście (Neustädter Marienkirche) to najważniejszy zabytek sztuki i architektury w Bielefeldzie. Zbudowany na planie krzyża, gotycki kościół halowy z dwiema wieżami kryje w swym wnętrzu wspaniałe dzieła sztuki, do których należy pochodzący z 1400 roku skrzydłowy ołtarz maryjny z 13 malowidłami. W sarkofagach śpią wieczystym snem członkowie różnych lokalnych rodów szlacheckich. Warto obejrzeć również późnogotycki krucyfiks z początku XVI wieku oraz bogato zdobioną ambonę pochodzącą z lat 1681-83, która jest dziełem bielefeldzkiego mistrza, Bernda Christopha Hattenkerla
Stary Rynek (Alter Markt) kest sercem starówki w Bielefeldzie wraz z fontanną Merkurego (Merkurbrunnen). Otoczony starymi kamieniczkami patrycjuszy. Szczególnie warto zobaczyć dom Crüwellów (Crüwell-Haus) ze wspaniałym późnogotyckim szczytem schodkowym z roku 1530. Klatka schodowa i korytarze domu Crüwellów wyłożone są siedmioma tysiącami kafelków z Delft pochodzącymi z okresu od XVI do XVIII wieku. Na północnej pierzei rynku stoi teatr Theater am Alten Markt. We wnętrzu tej prostej budowli znajdują się pozostałości średniowiecznego ratusza
stary ratusz
pomnik ziemi Archäo Welle
kamienice na Starym Mieście
Muzeum Etnograficzne
Teatr Miejski w stylu secesji z 1904
przędzalnia Ravenberger Spinnerei