Język prekmurski

Prekmürščina, Prekmürski jezik, Prekmurščina
Obszar	Słowenia, Węgry, Austria, Stany Zjednoczone, Kanada i inne
Liczba mówiących	80 tys.
Klasyfikacja genetyczna	Języki indoeuropejskie  Języki słowiańskie   Południowosłowiańskie    Język słoweński     język prekmurski
Pismo	łacińskie
Kody języka
ISO 639-1	pkm
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Prekmurski modlitewnik (1931).

Język prekmurski – specyficzny dialekt języka słoweńskiego, uznawany także za odrębny język południowosłowiański, używany w regionie Prekmurje, w Słowenii. Liczbę użytkowników szacuje się na około 80 tys. w Słowenii, 3-5 tys. na Węgrzech. Po prekmursku mówi się także w Austrii, jednak liczba użytkowników nie jest znana. Tradycyjne węgierskie określenie etnolektu to Vend nyelv (język wendyjski), mówiący po prekursku nazywają swoją mowę prekmürski jezik, co różni się od ogólnosłoweńskiego określenia (Prekmurščina).

Ustandaryzowana wersja prekmurskiego powstała w XVIII wieku. Alfabet różni się od słoweńskiego obecnością liter ö i ü, zdarzają się w nim dwugłoski, słownictwo jest bardziej archaiczne.

Alfabet prekmurski

a

á

b

c

č

d

e

é

ê

f

g

h

i

j

k

l

lj

m

n

nj

o

ô

ö

p

r

s

š

t

tj

u

ü

z

ž

A

Á

B

C

Č

D

E

É

Ê

F

G

H

I

J

K

L

Lj

M

N

Nj

O

Ô

Ö

P

R

S

Š

T

Tj

U

Ü

Z

Ž

Porównanie

Prekmurski	Słoweński	Chorwacki	Polski
Jünec	Vol	Vol	Wół
Vapno	Apno	Vapno	Wapno
Vüsta	Usta	Usta	Usta
Kopüšnice, Malinja	Malina	Malina	Malina
Vužganice, Spice	Vžgalica	Podudaranje	Mecz
Vküper	Skupaj	Zajedno	Razem
Gostüvanje	Ženitovanje	Svatove	Przyjęcie ślubne
Istino	Res	Istino	Prawo
Divojka	Dekle	Djevojka	Dziewczyna

Przykładowy tekst (Ojcze Nasz)

Oča naš, ki si vu nebésaj!

Svéti se Ime tvoje.

Pridi králestvo tvoje.

Bojdi vola tvoja,

kak na nébi, tak i na zemli.

Krüha našega vsakdanéšnjega daj nam ga dnes.

I odpüsti nam duge naše,

kak i mi odpüščamo dužnikom našim.

I ne vpelaj nas vu sküšávanje.

Nego odslobodi nas od hüdoga. Amen.

Bibliografia

Hanna Dalewska-Greń, Języki słowiańskie, PWN, Warszawa 2007, ISBN 978-83-01-12391-8