Wiadomości

new

Wielu mediom i ugrupowaniom Ruch Palikota wyraźnie
przeszkadza. Ostatnio "Wprost" dogrzebał się nawet do żony posła
Palikota by wyjaśniła wszystkim , jaką to też chorągiewką światopoglądową
był i najprawdopodobniej nadal jest jej mąż. Ponoć miał on być... [Czytaj dalej...]

Dolne Przedmieście.html




Warning: curl_setopt() function.curl-setopt: CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when safe_mode is enabled or an open_basedir is set in /home/icpl/domains/miejscowosci.ocieplanie.net/public_html/wiki.php on line 273
Dolne Przedmieście – Wikipedia, wolna encyklopedia

Dolne Przedmieście

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Na mapach: 49°49′29″N 19°02′35″E / 49.82472, 19.04306

Herb Bielska-Białej Dolne Przedmieście
część Bielska-Białej
Bielsko - Kamienica.JPG
ulica 3 Maja
Status część
Zespół dzielnic Śródmieście
Założono XV wiek
Wysokość 313 (nad rzeką Białą) m n.p.m.
Strefa numeracyjna 33
Kod pocztowy 43-300
Tablice rejestracyjne SB
Położenie na planie Bielska-Białej
Położenie na planie Bielska-Białej
49°49′29″N 19°02′35″E / 49.82472, 19.04306
Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kamienica Patria

POL Bielsko-Biała COA.svg Dolne Przedmieście – historyczna część Śródmieścia Bielska-Białej. Stanowi, obok Białej Krakowskiej, główne centrum administracyjno-handlowe miasta. Od 2002 r. funkcjonuje jako osiedle.

Spis treści

edytuj Położenie

Dolne Przedmieście leży w samym centrum Bielska-Białej – główny plac Dolnego Przedmieścia, pl. Chrobrego, uważany jest za centralny punkt miasta.

Początkowo Dolne Przedmieście rozciągało się wzdłuż skanalizowanego w 1860 r. potoku Niper (ob. ul. Wzgórze, Barlickiego i 11 Listopada), jednak wraz z budową nowego dworca kolejowego i wytyczeniem ul. 3 Maja rozrosło się w kierunku północnym.

Dzisiaj graniczy z:

Granice Dolnego Przedmieścia wyznaczają:

edytuj Historia

Willa Schneidera

Dolne Przedmieście zostało założone w XV wieku u podnóża Wzgórza Miejskiego, nad potokiem Niper (skanalizowany w 1882 r.).

W XIX wieku Dolne Przedmieście stało się nowym centrum gospodarczym szybko rozwijającego się Bielska.

Według austriackiego spisu ludności z 1900 na Dolnym Przedmieściu znajdowało się 258 budynków zamieszkałych przez 4719 osób, z czego 2582 (54,7%) było katolikami, 862 (18,3%) ewangelikami, 1266 (26,8%) wyznawcami judaizmu a 9 (0,2%) innych religii lub wyznań, 3734 (79,1%) niemiecko-, 768 (16,3%) polsko-, 25 (0,5%) czeskojęzycznymi a 6 (0,1%) posługiwało się innymi językami[1]. Do 1910 roku liczba budynków wzrosła do 291 a mieszkańców do 5691 osób, co na obszarze 217 hektarów dawało gęstość zaludnienia równą 2622,6 os./km², z czego 5476 było zameldowanych na stałe, 2759 (48,5%) katolikami, 1059 (18,6%) protestantami, 1856 (32,6%) żydami a 17 (0,3%) innej religii lub wyznania, 4701 (82,6%) niemiecko-, 734 (12,9%) polsko- a 41 (0,7%) czeskojęzycznymi[2].

Największy wpływ na tę część miasta miało jednak zbudowanie w 1855 r. linii kolejowej do Wiednia, a także nowego dworca kolejowego w 1890 r.

Wraz z jego budową wytyczono w 1889 r. od pl. Chrobrego do dworca drogę (dzisiejsza ul. 3 Maja), którą w ciągu kilkunastu lat zabudowano reprezentacyjnymi, trzypiętrowymi kamienicami burżuazji, budynkami użyteczności publicznej i willami najbogatszych przemysłowców. Wszystkie te budowle swą architekturą naśladowały zabudowę stolicy Austro-Węgier (stąd wzięło się określenie mały Wiedeń). W 1895 r. na ulicę wyjechał pierwszy tramwaj elektryczny.

Podobna sytuacja miała miejsce na całym Dolnym Przedmieściu (ul. Sixta, Mickiewicza, Krasińskiego, Słowackiego). Wtedy powstały istniejące do dziś obiekty, m.in. hotel President, Bielska Szkoła Przemysłowa czy rozległy Park Słowackiego.

Trend ten utrzymywał się aż do II wojny światowej. W międzywojniu powstało m.in. Osiedle im. M. Grażyńskiego oraz modernistyczne osiedle mieszkaniowe w miejscu ogrodów zamkowych.

Po wojnie dalsza rozbudowa Dolnego Przedmieścia miała miejsce na północ od ul. Piastowskiej. Powstały tam głównie obiekty przemysłowe (np. Philips Lighting Polska), a w późniejszym czasie także m.in. dworzec autobusowy i nowoczesny kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, ul. Piastowska zaś stała się osią urbanistyczną dla nowo powstających osiedli mieszkaniowych (tzw. ZOR-y).

edytuj Dolne Przedmieście dziś

Park Słowackiego i Bielskie Centrum Kultury

Współcześnie Dolne Przedmieście stanowi, razem z Białą, centrum administracyjno-handlowe Bielska-Białej.

Charakteryzuje się XIX-wieczną wielkomiejską zabudową (kamienice, wille, gmachy użyteczności publicznej), natomiast w rejonie ul. Grażyńskiego istnieją liczne zakłady przemysłowe, również powstałe w tym stuleciu. Na Dolnym Przedmieściu znajdują się liczne centra handlowe, urzędy, szkoły, placówki kulturalne, hotele, ośrodki zdrowia itp.

Mimo zwartej zabudowy nie brakuje na Dolnym Przedmieściu terenów zielonych, takich jak Park Słowackiego czy skwer Esperanto.

Nieliczna zabudowa jednorodzinna koncentruje się na północ od ul. Piastowskiej.

edytuj Ważniejsze zabytki

Gmach szkół średnich przy ul. Słowackiego
Teatr Polski

edytuj Placówki kulturalne

edytuj Komunikacja

Dworzec Główny
Ul.11 Listopada

Dolne Przedmieście leży w centrum Bielsku-Białej, dlatego krzyżuje się tu wiele dróg, przebiegających przez miasto.

edytuj Główne ciągi komunikacyjne

edytuj Linie kolejowe

edytuj Linie autobusowe

MZK Bielsko-Biała:

  • ul. 3 Maja / Hotel President – 1, 1s, 2, 4, 5, 7, 8, 10, 18, 22, 24, 26, 27, 28, 30, 50, 57, N1 (nocny), N3 (nocny)
  • ul. 3 Maja / Dworzec – 1, 1s, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 13w, 15, 17, 18, 22, 23, 24, 26, 27, 28, 30, 33, 50, 51, 57, N1 (nocny)
  • Dworzec ul. Warszawska – 5, 8, 11, 13, 13w, 16, 17, 22, 25, 26, 27, 29, 30, 32, 33, 50, 51, 52, 57, 5 (PKM Czechowice-Dziedzice)
  • Sfera – 6, 9, 11, 13, 13w, 15, 17, 23, 31, 33, 51, 56, 56bis, VII (PKM Czechowice-Dziedzice)

edytuj Ważne obiekty publiczne

Poczta Główna
Centrum handlowo-rozrywkowe Sfera

i inne.

edytuj Bibliografia

  • Jerzy Polak: Przewodnik po Bielsku-Białej. Bielsko-Biała: Towarzystwo Miłośników Ziemi Bielsko-Bialskiej, 2000. ISBN 83-9020079-7. 

Przypisy