Wiadomości

new

Wrzawa
nad przedłużonym, ściślej mówiąc, opóźnionym, wiekiem emerytalnym i skróconym
czasem przebywania na emeryturze, trochę ucichła. Parę krajów już się na
to zdecydowało, inne się zastanawiają, nasz Sejm ustawę uchwalił, nasi związkowcy
oprotestowali i na razie sprawa jakoś przycichła... [Czytaj dalej...]

Hałcnów (Bielsko-Biała).html




Warning: curl_setopt() function.curl-setopt: CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when safe_mode is enabled or an open_basedir is set in /home/icpl/domains/miejscowosci.ocieplanie.net/public_html/wiki.php on line 273
Hałcnów (Bielsko-Biała) – Wikipedia, wolna encyklopedia

Hałcnów (Bielsko-Biała)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Na mapach: 49°50′59″N 19°05′31″E / 49.84972, 19.09194

Herb Bielska-Białej Hałcnów
dzielnica Bielska-Białej
Bielsko-Biała, Hałcnów.jpg
Widok na centrum dzielnicy.
Status dzielnica
Założono koniec XIII w.
W granicach Bielska-Białej 1977
Strefa numeracyjna 33
Kod pocztowy 43-344
Tablice rejestracyjne SB
Położenie na planie Bielska-Białej
Położenie na planie Bielska-Białej
49°50′59″N 19°05′31″E / 49.84972, 19.09194
Strona internetowa
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Hałcnów w Wikisłowniku

Hałcnów (hałcn. Alza, niem. Alzen, wil. Aołca) – wysunięta najbardziej na północny wschód część Bielska-Białej, położona nad rzeką Słonnicą, pomiędzy wzgórzami Bark (333 m n.p.m.) i Hałcnowska Góra (404 m n.p.m.).

Został założony pod koniec XIII w. i do 1977 r. stanowił odrębną wieś. W XV w. stał się własnością rodów szlacheckich: Hałcnowskich, Żydowskich, Pruszyńskich i Czeczów. Od poł. XVI w. do czasów kontrreformacji wieś należała do aktywnych gmin kalwińskich, w XIX stuleciu stała się także ważnym ośrodkiem polskiego ruchu narodowego.

Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 288 budynkach w Hałcnowie na obszarze 1011 hektarów (gemeinde i gutsgebiet) mieszkało 2669 osób (gęstość zaludnienia 264 os./km²), z czego 2652 (99,4%) było katolikami, 11 (0,4%) wyznawcami judaizmu 6 osób innej religii lub wyznania, 1986 (74,4%) było niemiecko-, a 678 (25,4%) polskojęzycznymi[1].

W 1945 r. w Hałcnowie doszło do konfrontacji wojsk niemieckich i radzieckich, w wyniku której zniszczone zostało 80% zabudowy (po wojnie miejscowość odbudowano).

Przed 1945 r. część mieszkańców używała odrębnego języka hałcnowskiego, należącego do grupy języków zachodniogermańskich.

Najważniejszymi zabytkami Hałcnowa są: późnobarokowy kościół Nawiedzenia NMP (sanktuarium MB Bolesnej) z końca XVIII w. oraz klasycystyczny dwór Pruszyńskich (obecnie dom opieki prowadzony przez serafitki) z tego samego okresu.

Od 2002 r. obszar dzielnicy wchodzi w skład osiedla (jednostki pomocniczej gminy) o tej samej nazwie, która w całości pokrywa się z granicami historycznymi i zwyczajowymi. W 2007 osiedle Hałcnów miało powierzchnię 1350,91 ha i zamieszkałe było przez 7747 osób (573,5 os./km²)[2].

Zwyczajowo (co ma też uzasadnienie historyczne) dzielnicę dzieli się na:

  • Hałcnów właściwy (centrum dawnej wsi)
  • Bark (część zachodnia, tworzącą odrębną gminę przed 1918 r.)
  • Zagrody (część północna, po wschodniej stronie Słonnicy)
  • Granicę Pisarską (część północno-wschodnia, przy granicy z Pisarzowicami)
  • Suchy Potok (część wschodnia, nad Suchym Potokiem)
  • Krzemionki (część południowo-wschodnia)
  • Hałcnowską Kępę (część południowa z wielkopłytowym osiedlem mieszkaniowym)
  • Granice (część południowo-zachodnia)

Hałcnów stanowi dziś podmiejską dzielnicę z częściowo zachowanym krajobrazem rolniczym, w której dominuje zabudowa jednorodzinna.

Przez dzielnicę przebiegają drogi powiatowe z Bielska-Białej do Bestwiny i Wilamowic. Granicę z Obszarami wyznacza droga krajowa nr 52. W budowie jest droga ekspresowa S69 (wschodnia obwodnica miasta), która w dalszej przyszłości ma się w Hałcnowie łączyć z nie powstałym jeszcze odcinkiem drogi ekspresowej S1 oraz planowaną Beskidzką Drogą Integracyjną. Na trasie linii kolejowej nr 117 znajduje się przystanek Krzemionki.

W zachodniej części dzielnicy, na wzgórzu Bark, znajdują się tereny cenne przyrodniczo. Planowane jest utworzenie tam zespołu przyrodniczo-krajobrazowego.

Przypisy

edytuj Linki zewnętrzne