Wiadomości

new

Wrzawa
nad przedłużonym, ściślej mówiąc, opóźnionym, wiekiem emerytalnym i skróconym
czasem przebywania na emeryturze, trochę ucichła. Parę krajów już się na
to zdecydowało, inne się zastanawiają, nasz Sejm ustawę uchwalił, nasi związkowcy
oprotestowali i na razie sprawa jakoś przycichła... [Czytaj dalej...]

Jawornik Polski.html




Warning: curl_setopt() function.curl-setopt: CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when safe_mode is enabled or an open_basedir is set in /home/icpl/domains/miejscowosci.ocieplanie.net/public_html/wiki.php on line 273
Jawornik Polski – Wikipedia, wolna encyklopedia

Jawornik Polski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Jawornik Polski
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat przeworski
Gmina Jawornik Polski
Strefa numeracyjna (+48) 16
Tablice rejestracyjne RPZ
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Jawornik Polski"
Jawornik Polski
49°53′22″N 22°16′19″E / 49.88944, 22.27194Na mapach: 49°53′22″N 22°16′19″E / 49.88944, 22.27194

Jawornik Polskiwieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, w gminie Jawornik Polski.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Jawornik Polski.

Spis treści

edytuj Historia

4 kwietnia 1448 r. Małgorzata z Kmitów Mościcowa z Dynowa w spisie odnotowana jest jako właścicielka Jawornika Polskiego i wsi Hyżne, Hadle, Szklary, Harta i Dylągówka. W 1472 r., Jawornik w dokumentach zapisano jako miasto. W latach 1448-1472 nastąpiła lokacja miasta. Właścicielami jego byli głównie Kmitowie z Zamku Sobień. Po śmierci poprzedniego właściciela Jawornika Andrzeja Kmity (zm. 1494), starosty bełskiego , bieckiego, jego córka Nawojka Kmitówna, dziedziczka ojcowskich dóbr, odstąpiła swe prawa stryjecznemu bratu, Piotrowi Kmicie. Wychodziła ona za mąż dwa razy: po raz pierwszy za Piotra Ligęzę (zm. 1543) - kasztelana czechowskiego, z którym się rozwiodła, i po raz drugi za Stanisława Mateusz Stadnickiego (zm. 1563), kasztelana sanockiego. Właśnie drugi mąż zaprotestował przeciw odstąpieniu tych ziem Piotrowi Kmicie. Stadniccy, a zwłaszcza Marcin Stadnicki (s. Stanisława) oraz Marcin Zebrzydowski byli kolejno właścicielami Jawornika.

19 marca 1657 r. – mieszkańcy przy pomocy oddziałów chłopskich początkowo odpierają najazd około 1000 osobowego oddziału jazdy wojsk Rakoczego, jednak wkraczają tu wrogie wojska mordując ludność i paląc gród.

Walenty Górski (pułkownik Wojsk Polskich w Gwardii Koronnej Litewskiej, był właścicielem Jawornika Polskiego oraz poetą i dramatopisarzem, którego sztuki były grane we Lwowie). Po śmierci w lutym 1769 r. Jakuba Bronickiego herbu Korwin, jego żona, Anna Bronicka z Nowotańca, wychodzi po raz drugi za mąż, za płk. Walentego Górskiego i zostaje właścicielem Jawornika. Po śmierci męża zmarłego od ran w powstaniu 4 lutego 1832 roku , poślubiła Pińskiego. Po śmierci Walentego Górskiego, dobra odziedziczył jego syn Stanisław Leonard Górski powstaniec styczniowy, a po jego śmierci, wdowa. Wyrokiem Sądu Obwodowego w Rzeszowie z dnia 4 listopada 1864 roku, z powodu zadłużenia majątku, dobra te przejął Leon Kellermann. W 1872 roku właścicielem został Zygmunt Chmielowski.

edytuj Warto zobaczyć

edytuj Zobacz też

edytuj Linki zewnętrzne