Wiadomości

new

Jesteśmy dziedzicami barbarzyństwa. Wyszliśmy z Afryki, a kolejne fale przybyszów wybijały do nogi tych, którzy przyszli wcześniej. Śmiałem się kiedyś, że nie chcę mieć korzeni w Biskupinie, ale zaprzyjaźniona archeolog uspokoiła mnie, że to byłoby bardzo trudne, bo tam skorupy gliniane, warstwa popiołu, groty strzał, kolejne zupełnie inne skorupy, kolejna warstwa popiołu i inne rodzaje grotów i tak warstwa za warstwą.    [Czytaj dalej...]

Owca domowa.html




Warning: curl_setopt() function.curl-setopt: CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when safe_mode is enabled or an open_basedir is set in /home/icpl/domains/miejscowosci.ocieplanie.net/public_html/wiki.php on line 273
Owca domowa – Wikipedia, wolna encyklopedia

Owca domowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Owca domowa
Ovis aries
Linnaeus, 1758
Owca domowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Podrząd przeżuwacze
Rodzina krętorogie
Rodzaj Ovis
Gatunek owca domowa
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Owca domowa (Ovis aries) – gatunek hodowlanego zwierzęcia domowego z rodziny krętorogich. Przodkiem były najprawdopodobniej różne podgatunki owcy dzikiej (Ovis ammon). Jak pokazują najnowsze badania przeprowadzone przez genetyków, owce były pierwszymi zwierzętami udomowionymi przez człowieka[1]. Ich domestykacja nastąpiła dwuetapowo. Najpierw udało się to osiągnąć człowiekowi około 11 tys. lat temu - potomkami tych zwierząt są dzisiejsze półdzikie, mocno włochate rasy wciąż hodowane na szkockich wyspach. Drugi raz dokonano tego między VIII a VI tysiącleciem p.n.e. w południowo-zachodniej Azji, na terenie dzisiejszego Iraku i Iranu, prawdopodobnie jeszcze przed rozpoczęciem osiadłego życia w epoce brązu.

Początkowo z owiec uzyskiwano jedynie skóry, mięso i mleko, obecnie również wełnę. Początkowo zwierzę hodowane na terenach górskich i stepowych rozpowszechniło się obecnie w różnorodnych biotopach na całym świecie.

  • masa maciorek (samic): 20-90 kg (do 120 kg owce gisarskie)
  • masa baranów (samców, zwanych też trykami): 30-150 kg (do 190 kg owce gisarskie)
  • wysokość dorosłej owcy w kłębie do ok. 1 m
  • dojrzałość płciowa w wieku kilku miesięcy do jednego roku (zależy od rasy)
  • wykorzystywane gospodarczo zazwyczaj do 6 roku życia
  • średnia długość życia: 11-12 lat

Spis treści

edytuj Nazewnictwo zootechniczne poszczególnych grup owiec

  • maciorka – dorosła samica owcy użytkowana rozpłodowo;
  • baran (tryk) – dorosły samiec użytkowany rozpłodowo;
  • jagnię młoda owca;
  • skop wykastrowany samiec owcy, przeznaczony na tucz;

edytuj Niektóre rasy

edytuj Znaczenie kulturowe

Od wieków owce były związane z wieloma kulturami, szczególnie w obszarze śródziemnomorskim i w Walii, gdzie były podstawowym zwierzęciem hodowlanym.

Owca ma też wiele znaczeń symbolicznych w starożytnej sztuce, tradycji i kulturze. W judaizmie występuje wiele odniesień do tego zwierzęcia, między innymi Baranek Paschalny. Chrześcijaństwo używa wielu ilustracji związanych z owcami. Między innymi: Dobry Pasterz jako jedno z określeń Chrystusa; biskupi pastorał (kształt i znaczenie łacińskie), lew spoczywający z owcą. W Grecji tradycyjnie spożywa się danie z Baranka Paschalnego na święto Wielkiejnocy. Owce mają również znaczenie w kulturze arabskiej. W Biblii pasterzami byli: Abraham, Jakub, Mojżesz i król Dawid.

Baran to jeden z dwunastu znaków zodiaku.

edytuj Bibliografia

  1. Fritz Haring: Hodowla owiec. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1980. ISBN 83-0900-265-3. 

Przypisy

edytuj Linki zewnętrzne

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o owcy
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o baranie