Prusy Książęce, Księstwo Pruskie – państwo utworzone po likwidacji państwa krzyżackiego, na podstawie traktatu krakowskiego 1525, zawartego między Zygmuntem I Starym a Albrechtem Hohenzollernem, wasalne wobec Polski, ze stolicą w Królewcu. Ostatni wielki mistrz krzyżacki, a od tej pory pierwszy książę pruski Albrecht Hohenzollern podzielił je na trzy wielkie okręgi: królewiecki, natangijski i oberlandzki.
Od 1618 w unii personalnej z Brandenburgią, za zgodą Zygmunta III Wazy.
Za panowania Jana II Kazimierza, w 1657 uzyskały niezależność od Rzeczypospolitej, za cenę porzucenia przez Brandenburgię sojuszu ze Szwecją w czasie potopu (traktaty welawsko-bydgoskie).
W 1701 wraz z Brandenburgią utworzyły Królestwo Prus. Prowincja ta, po 1772 roku utworzyła wraz Warmią, ale bez Kwidzyna, prowincję Prusy Wschodnie.
Karta herbarza
J. Siebmachera z herbem księcia Prus (pierwszy z lewej w dolnym rzędzie), 1605
|
Lenna Królestwa Polskiego 1295−1795 |
|
| Własne |
Księstwo bełskie • Księstwo chełmskie • Księstwo dobrzyńskie • Księstwa Kujawskie ( Brześć, Bydgoszcz, Gniewkowo, Inowrocław, Kujawy) • Księstwo łęczyckie • Księstwa Mazowieckie ( Czersk, Mazowsze, Płock, Rawa, Warszawa) • Księstwa Małopolskie ( Kraków, Sandomierz) • Księstwo podolskie • Księstwa Pomorskie ( Gdańsk, Słupsk) • Księstwo sieradzkie • Księstwa Śląskie ( Oświęcim, Siewierz, Zator) • Księstwo Warmińskie • Księstwa Wielkopolskie ( Gniezno, Poznań, Kalisz, Wielkopolska) • Księstwo wieluńskie • Księstwo włodzimierskie • Hospodarstwo Mołdawskie • Hospodarstwo Wołoskie • Prusy Zakonne • Prusy Książęce • Republika Nowogrodzka • Republika Pskowska • Spisz • Ziemia lęborsko-bytowska
|
 |
|
| Wspólne z Litwą |
|
|