new
Jesteśmy dziedzicami barbarzyństwa. Wyszliśmy z Afryki, a kolejne fale przybyszów wybijały do nogi tych, którzy przyszli wcześniej. Śmiałem się kiedyś, że nie chcę mieć korzeni w Biskupinie, ale zaprzyjaźniona archeolog uspokoiła mnie, że to byłoby bardzo trudne, bo tam skorupy gliniane, warstwa popiołu, groty strzał, kolejne zupełnie inne skorupy, kolejna warstwa popiołu i inne rodzaje grotów i tak warstwa za warstwą. [Czytaj dalej...]
Warning: curl_setopt() function.curl-setopt: CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when safe_mode is enabled or an open_basedir is set in /home/icpl/domains/miejscowosci.ocieplanie.net/public_html/wiki.php on line 273
Salsa — rodzaj muzyki opartej na metrum 4/4 charakteryzującej się bardzo rozbudowaną sekcją rytmiczną, której serce stanowi clave (charakterystyczny rytm wystukiwany na drewnianych pałeczkach zwanych clavesami), bogatą sekcją dętą i melodią wygrywaną na pianinie (ewentualnie innych instrumentach) w zapętlonych frazach.
Słowo "salsa" oznacza po hiszpańsku sos. Jako określenie muzyki przyjęło się, ponieważ muzyka ta, która właśnie zaczynała dominować w środowiskach latynoskich (przede wszystkim w USA), była mieszanką wielu stylów muzycznych i rytmów. Do popularnego na Kubie son (będącego również mieszanką różnych stylów) zaczęły dołączać się wpływy portorykańskie (bomba, plena i ich pochodne) oraz przede wszystkim amerykański jazz. Początkowo nowa nazwa wywoływała pewne kontrowersje, które jednak z czasem opadły i uznano, że dobrze oddaje synkretyczny charakter tej muzyki.
Salsa powstała z fuzji różnych kultur muzycznych, która miała miejsce na Kubie od czasów skolonizowania Karaibów i sprowadzenia tam pierwszych czarnych niewolników aż po lata 70 XX wieku. Na przestrzeni tego czasu 2 rodzaje muzyki wywierały na siebie wzajemny wpływ, czego efektem był niepowtarzalny twór – kubański son – ojciec salsy – była to muzyka europejska przywieziona przez kolonizatorów, grana i słuchana wśród wyższych warstw społecznych oraz muzyka przywieziona przez niewolników, która stała się muzyką ulicy i plebsu – grane na bębnach – święte, religijne rytmy (orishas) oraz muzyka rozrywkowa (rumba). Na początku XX wieku na kubański son ogromny wpływ wywarł jazz. Grupy muzyczne zaczęły się powiększać o nowe instrumenty (przede wszystkim o sekcję dętą), zaczęto kłaść bardzo duży nacisk na improwizacje poszczególnych muzyków. Ostateczny kształt grup salsowych i muzyki salsowej ukształtował się w latach 70 XX wieku, kiedy to powstało najwięcej salsowych utworów.
Podkreślenia wymaga fakt, że salsa po otwarciu się na świat przeszła kolejną ewolucję. Na Kubie powstała timba – hyper salsa – charakteryzująca się zapętlonymi, skomplikowanymi aranżacjami instrumentów dętych i perkusyjnych. W USA powstało boogaloo – bardzo charakterystyczne, wesołe, z tekstami w języku angielskim, oraz poddające się jazzowym wpływom nowojorskie mambo – instrumentalne, z małą ilością wokalu.
W salsowej orkiestrze oprócz solistów śpiewaków tzw. soneros grają zazwyczaj następujące instrumenty:
