
Ten artykuł dotyczy szczytu w Beskidzie Śląskim. Zobacz też:
Szyndzielnia – wzniesienie w paśmie Gór Bardzkich w Sudetach Środkowych.
Szyndzielnia (dawniej również Szędzielnia lub Gaciok[1]; niem. Kamitzerplatte – od nazwy niemieckiej leżącej o podnóża góry Kamienicy, spotykane również Kamnitzerplatte, 1028 m n.p.m.) – szczyt w Beskidzie Śląskim, wznoszący się tuż na północ od Klimczoka, usytuowany pomiędzy dolinami Olszówki, Wapienicy i Białki w granicach administracyjnych miasta Bielska-Białej.
Masyw Szyndzielni porośnięty jest lasami bukowymi z domieszką drzew iglastych – świerków i jodeł. Na stoku tzw. Małego Gronia stanowisko modrzewi. Grzbiet opadający spod szczytu Szyndzielni na północ, w stronę Dębowca, zajmowała kiedyś Hala Kamienicka.
Szyndzielnia znajduje się w granicach Parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego.
Pod szczytem, na wysokości 1001 m n.p.m., znajduje się duże schronisko turystyczne wybudowane w roku 1897 przez organizację Beskidenverein. Jest to pierwsze schronisko w Beskidzie Śląskim[2] i polskich Beskidach, rozbudowane w latach 1954-1957. Obok schroniska położone jest alpinarium, o powierzchni około 400 m², założone przez Edwarda Schnacka[3] oraz węzeł szlaków pieszych, którymi dotrzeć można m.in. do: Wapienicy, Olszówki, Bystrej, Szczyrku, Brennej, Jaworza oraz na Klimczok, Błatnią, Kozią Górę. Od roku 1953 pod szczyt dociera kolej gondolowa – gruntownie zmodernizowana w latach 1994-1995.
Schronisko na pocztówce z początku XX wieku
Infrastruktura turystyczna Szyndzielni:
-
-
Szyndzielnia widziana z Wysokiego
-
-
Przypisy
- ↑ Edward Moskała "Schroniska PTTK w Karpatach Polskich" PTTK 1980
- ↑ Wcześniej powstały schroniska w Beskidzie Śląsko-Morawskim, będącym uznawanym do 1968 za część Beskidu Śląskiego.
- ↑ Piotr Kenig: Miłośnik przyrody i kustosz. W: Kalendarz Cieszyński 2001. Cieszyn: Macierz Ziemi Cieszyńskiej, 2000, s. 251-255. ISSN 1232-2725. ; alpinarium, powstałe w 1905 roku, zostało w 2011 odnowione.
edytuj Linki zewnętrzne